De Kerkdreef

Dé straat die de rijke historie van Vichte uitademt. Op een prentkaart van 1903 prijken de eeuwenoude knoteiken en de gekalkte voorgevel van de oude kerk. Deze 350 jaar oude knoteiken zijn afgebeeld op de gravure van ‘Het hof van Vichte’ afgebeeld in ‘Flandria illustrata’ van A. Sanderus.

Kerkdreef begin 20ste eeuw

Aan het begin van de Kerkdreef bevond zich een door de jeugd goed gekend muurtje bij het spui (in de volksmond ‘het spei’), een tweede spui bevond zich langs de stationsstraat, vlak bij de watermolen. Ze regelden de waterstand van de beek, die de watermolen van drijfkracht voorzag. Daardoor stond de weide langs het kerkwegeltje, ‘den dyck’ genoemd, regelmatig onder water.

Kerkdreef in 1919

De Kerkdreef was na de Eerste Wereldoorlog nog onbebouwd. Uit een toen van op het kerkplein genomen foto (september 1919) blijkt dat men toen nog de nieuwe herberg ‘in 1302’ kon zien alsook het woonhuis van Adolf Steverlynck met de fabrieksgebouwen, het schoolhuis en een stukje van de gemeenteschool. In 1924 verrezen hier langs het kerkwegeltje de eerste drie klassen van de vrije meisjesschool, die in 1925 betrokken werden. De zusters woonden toen nog in het tweede schoolhuis bij de gemeenteschool. In 1933 betrokken ze hun nieuw kloosterhuis.

Kerdreef in 1948

Kerkdreef anno 2005

Zicht vanuit de kerkdreef op de velden en bos van kasteel

(vrij naar ‘Vichte in oude prentkaarten’ uitgegeven door de Europese bibliotheek te Zaltbommel / Nederland (1973). Toelichting bij de oude prentkaarten van de hand van wijlen Léonard Blockeel, hoofdonderwijzer en heemkundige)

Knotwilgen kennen we allemaal. Knoteiken daarentegen zijn een zeldzaamheid. Zeker in onze regio. De knoteiken in de Kerkdreef in Vichte zijn dan ook een curiosum. Ze zijn, met inbegrip van de kerkhofomgeving en een deel van de Kasselrijbeek, sinds 2010 beschermd als monument vanwege hun ‘artistieke, historische, sociaal-culturele, volkskundige en wetenschappelijke waarde’.