|
 Componist Herman Roelstraete is oprichter van het Vichtse kamerkoor Musica Flandrorum (http://www.musicaflandrorum.be/) en tijdens de periode 1977-1985 fungeert Roelstraete er ook als vast dirigent. Het werk dat deze veelzijdige componist voor de vereniging verrichtte wordt door velen als een bekroning op zijn levenswerk gezien. Musica Flandrorum bevatte drie afdelingen die ten dienste stonden van de vergeten Vlaamse muziek: een kamerkoor, een muziekuitgeverij en een afdeling die zich vooral bezig hield met het bestuderen van vergeten partituren.
Herman Roelstraete werd geboren in Lauwe op 20 oktober 1925. In 1939 volgt hij in Torhout de kosterschool en daar ontstaat zijn liefde voor het gregoriaans, het orgel en "de Vlaamse Zaak", drie onderwerpen die in zijn composities heel vaak tot uiting zullen komen. Na zijn eindexamen aan het Lemmensinstituut trekt hij naar het Koninklijk Conservatorium van Brussel, waar hij de eerste prijzen zang, contrapunt en orgel behaalt. Enkele jaren later bekwaamt Roelstraete zich daar verder in orkestdirectie, orkestratie en compositie. In West-Vlaanderen legt hij een stempel op het culturele leven: hij richt koren, ensembles en orkesten op, doet onderzoek naar volksliederen en oude orgels en staat andere dirigenten bij met raad en daad.
|
Doen, doorzetten en eerlijk blijven
Dat Marc Coucke in Vichte woont, is waarschijnlijk wel bij de meeste Vichtenaren bekend. Daarentegen weten maar weinigen dat Vichte ook meermaals een belangrijke functie had in de opbouw van zijn bedrijf Omega Pharma. Daarom besloten we om één van de bekendste personen van Vichte te onderwerpen aan een interview over dit alles.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: er wordt soms gezegd dat u uit Vichte zou verhuizen ...
(reageert direct) Dat is absoluut geen waar. Vichte is een toffe gemeente, ik heb hier altijd bijzonder goed kunnen aarden en ben hier ook altijd graag geweest. Ik weet dat die geruchten er zijn, maar dat is absoluut onzin!
Als een Vichtenaar geconfronteerd wordt met de vraag: "Noem eens een bekende dorpsgenoot?", dan stamelt deze persoon meestal iets in de trend van Prutske of de pastoor. Maar er zijn andere en bekendere. Vichtenaren die over de dorpsgrenzen bekendheid genieten zijn voor velen van ons waarschijnlijk nobele onbekenden, maar stuk voor stuk zijn het de top in hun eigen discipline. Daarom besloten we een reeks interviews af te nemen om ze uit de vergetelheid te brengen. In dit voorsmaakje van deel 1 speciaal voor u in het daglicht: Stefaan Roelstraete, beeldhouwer van beroep.
Stefaan Roelstraete (58) is een eigenzinnig en zelfstandig kunstenaar die van zijn hobby zijn beroep probeert te maken. Financieel heeft hij daardoor weinig zekerheden, maar dat deert hem niet; het was immers zijn eigen keuze. Hij heeft een enorm uitgebreid oeuvre, maar bereikte gedurende zijn carrière vooral hoogtepunten met monumentale werken, waarvan er onder andere één te bezichtigen is op een rondpunt bij het binnenrijden van Wevelgem. Desondanks is het niet zijn werk dat een zekere bekendheid heeft in Vichte, maar zijn achternaam. Zijn oom was namelijk niemand minder dan de befaamde componist Herman Roelstraete die tevens ereburger van Vichte is. Om zijn oom te gedenken broedt Stefaan ondertussen al een tijdje op een plan...
Na Stefaan Roelstraete en Marc Coucke gingen we naarstig op zoek naar een zo mogelijk nog bekendere dorpsgenoot. De zoektocht eindigde bij iemand die iedereen wel al eens gezien en ook persoonlijk ervaren heeft.
Interviewer: Goeiemiddag meneer Verhaeghe, u ziet er wonderwel goed uit voor ongeveer 127 jaar oud te zijn!
Geïnterviewde: Dank je! Dat komt allemaal dankzij mijn levensstijl. Ik eet alleen maar natuurlijk geteelde vruchten die rechtstreeks van de boer komen. Ik denk dat ik mij op die manier nog wel een eindje zal rechthouden.
|
|
|
|
|
Componist Herman Roelstraete is oprichter van het Vichtse kamerkoor Musica Flandrorum (http://www.musicaflandrorum.be/) en tijdens de periode 1977-1985 fungeert Roelstraete er ook als vast dirigent. Het werk dat deze veelzijdige componist voor de vereniging verrichtte wordt door velen als een bekroning op zijn levenswerk gezien. Musica Flandrorum bevatte drie afdelingen die ten dienste stonden van de vergeten Vlaamse muziek: een kamerkoor, een muziekuitgeverij en een afdeling die zich vooral bezig hield met het bestuderen van vergeten partituren. 
